Ciekawostka:
Jaryło był synem najwyższego słowiańskiego boga piorunów, Peruna, a właściwie jego zaginionym, dziesiątym synem, urodzonym w ostatnią noc lutego, w święto Wielkiej Nocy, czyli pogańskich obchodów Nowego Roku. Jednak tej samej nocy Jaryło został porwany i zabrany do świata zmarłych, gdzie został adoptowany i wychowany przez Welesa, wroga Peruna, słowiańskiego boga podziemi. Słowianie wierzyli, że podziemny świat jest wiecznie zieloną krainą nieustannej wiosny i pokrytych rosą, trawiastych równin, gdzie Jaryło dorastał, pilnując stad bydła swojego przybranego ojca.
W mitycznej geografii starożytnych Słowian zakładano, że kraina umarłych leży po drugiej stronie morza, gdzie migrujące ptaki latały każdej zimy. Wraz z nadejściem wiosny, Jaryło powrócił z podziemi, przynosząc wiosnę i płodność ziemi. Wiosenne święto Jaryły, które przetrwało w ludowym folklorze, było wydarzeniem na część jego powrotu.


