Ciekawostka:
Na malowniczych łęgach mikołajskich, w miejscu, gdzie zieleń splatała się z błękitem nieba, mieszkała czarownica o niezwykle długich włosach. Jej włosy były tak długie, że rozczesywanie ich powodowało, iż wody pobliskiego jeziora burzyły się i pieniły. Mieszkańcy okolicznych wiosek darzyli czarownicę respektem, choć wielu obawiało się jej potężnych mocy.
Pewnego dnia, w jednej z pomniejszych wsi urodziła się dziewczynka, której na imię dano Anna. Była dwunastym dzieckiem swojego ojca, biednego chłopa, który zrozpaczony brakiem odpowiedniego chrzestnego dla swojej córki, postanowił zaprosić do tej roli pierwszą napotkaną osobę. Los sprawił, że spotkał czarownicę. Przerażony jej mroczną aurą, nie odważył się poprosić o przysługę; zawrócił na pięcie i umknął, tuląc dziecko do piersi. Ale czarownica wiedziała, czego szukał chłop i poczuła się urażona. W gniewie przeklęła noworodka, przepowiadając, że Anna nigdy nie zazna szczęścia.
Anna dorastała jako najbrzydsza dziewczyna w wiosce Wisuny. Codziennie zmagała się z okrutnymi żartami i szyderstwami rówieśników. Szukając ukojenia, uciekała do lasu, gdzie mogła płakać w samotności nad swoim losem. Pewnego dnia, błąkając się między drzewami, natknęła się na czarownicę. Widząc cierpienie dziewczyny, wiedźma nieco zmiękła i postanowiła dać dziewuszce szansę na szczęście. Ofiarowała jej korale, które miały być pierwotnie prezentem narodzinowym. Gdy Anna założyła korale, spojrzała w taflę jeziora i ujrzała w niej swoją odmienioną, przepiękną twarz.
Ale w tym świecie nic i nigdy nie jest za darmo.









